Brief aan de gemeenten

Links hoe er gemaaid is, rechts hoe het een stukje verderop nog is…
Foto’s 29-06-19 genomen

Lieve gemeente,

U bent goed bezig met verduurzaming. U bent goed bezig met het CO2-neutraal maken van Nederland. U wilt van alles doen om de opwarming van de aarde tegen te gaan. U weet dat het steeds slechter gaat met de insecten en dat 70% inmiddels is verdwenen, behalve dan de eiken- en dennenprocessierupsen, want die telen wierig hun kroost, maar daarover later meer. Als u de natuur hoog in het vaandel heeft, en dat heeft u toch, waarom klopt er dan niets van uw werkzaamheden betreffende deze natuur?

In het voorjaar leggen alle vogels een ei. Dat is niet nieuw dat doen ze al eeuwen en sommige hebben meerdere nesten per jaar tot aan september. Ook andere dieren, zoals muizen, vissen, egels, vlinders, libellen, bijen, wespen, zelfs de slakken en padden en kikkers doen mee met dit broedseizoen. “Maar daar houden we toch rekening mee? Dan laten we alles met rust.” Dat klopt. Maar nu komt het.

Op het moment dat al het kleine gespuis de eerste ronde overleefd heeft (en dat is op dit moment al een hele prestatie op zich, want er is al veel te weinig voor de ouderdieren om zichzelf mee te voeden, laat staan hun kroost) en zich moet gaan voeden van al het andere kleine gespuis, de bloemen, bladeren en zaden, trekt u de machines van stal. Maaien heet dat. U maait er wat op los. Alle grassen, (veld)bloemen, rietsoorten die van hoog tot laag (van de stengel tot in de ondergrond) een functie hebben om de biodiversiteit te voeden, moeten ineens verdwijnen. Een hele kaalslag vindt plaats. U heeft zich keurig aan de regels van het broedseizoen gehouden en bent blij dat alles er straks weer keurig netjes gemaaid uitziet in uw gemeente, want zo hoort het immers. U kunt beter gaan zitten huilen…want…

Voor de voeten weggemaaid
Dag voedsel voor zoveel dieren, die met elkaar in een keten zitten, die ineens ruw verstoord wordt door uw procedures. Bent u vergeten dat u met dit gedrag het voedsel, de schaduwplekken, de overlevingskansen van heel veel dieren letterlijk voor de voeten wegmaait? Vind u het ook niet bijzonder dat u gaat maaien net op dit moment? Het moment waar bloemen gaan bloeien en waar planten en grassen hun zaden laten rijpen, waardoor ze volgend jaar er weer kunnen zijn? Op het moment dat er voor alle nieuwe aanwas van dieren extra voedselvoorziening aanwezig moet zijn?

Daar waar vlinders moeten fladderen, daar waar bijen moeten zoemen, daar waar slakken moeten kruipen en torren moeten klauteren, ontstaan kale vlakten die verdorren, want het wordt tegenwoordig makkelijk meer dan 30 graden in Nederland en dat is geen uitzondering van 1 dag, maar meerdere dagen of weken achter elkaar (een teken aan de wand?). Hoe duurzaam bent u dan eigenlijk bezig? Hoe helpt u de natuur in stand te houden op deze manier? Hoe zorgt u ervoor dat de dieren voldoende voedsel kunnen vinden? Dit gedrag mag u echt gaan veranderen. Een kwestie van wat procedures aanpassen en daar bent u heel goed in als gemeente.

Bagger
Dat geldt ook voor het uitbaggeren van sloten, want als de kanten gemaaid zijn, dan komt de volgende machine die de hele ondergrond in welke sloot dan ook helemaal kapot maakt. Alle kleine vissen, watervogels, kikkers en zo nog meer leven uit dit water. De (micro-)organismen die er in leven zijn voor hun van levensbelang. Maar u trekt met grof geweld deze hele eco-structuur overhoop. Vind u niet dat dit heel bijzonder gedrag is? Terwijl u weet dat jonge dieren ook ergens van moeten leven. Moeder Natuur moet vervolgens alles uit de kast trekken om wat u kapot heeft gemaakt zo snel mogelijk weer te herstellen. Maar dat lukt niet meer zo goed. Door jarenlang dit gedrag van u raakt alles steeds verder uitgeput. Geeft dat u een voldaan gevoel? “Eindelijk komt het niet meer zo snel terug. Dat scheelt weer in de kosten.” Of toch niet? Want de prijs die op het verliezen van de natuur staat is niet in geld uit te drukken.

Kaalslag
Zonder insecten kunnen wij mensen NIET leven. Kan NIETS leven. Alles is met elkaar verbonden. Dat begint bij de kleinste diertjes en organismen in de keten. Uw maaigedrag en slootbeleid, juist om het moment dat er veel voedsel voor heel veel dieren beschikbaar moet zijn, heeft grote gevolgen. Minder voedingsbodem voor insecten staat rechtstreeks in verband met steeds minder dieren, bijvoorbeeld (water)vogels, egels en vissen, die zich hieraan voeden. Daarnaast helpt u de bijen, vlinders, libellen, enz. niet. Terwijl zij degenen zijn die zorg dragen voor de bestuiving. Essentieel voor het in standhouden van onze voedselketen. Waar u mee bezig bent, maakt ons ecosysteem steeds kaler en armer. Is dat de bedoeling?

CO2-reductie
Alles wat u weghaalt heeft een duidelijke functie in het terugdringen van de CO2 . Ja, u hoort het goed: CO2-reductie! Daar moet u toch wel oren naar hebben. Alle planten, dus niet alleen bomen, zetten het om in zuurstof, ook waterplanten. Het water zelf heeft ook een belangrijke functie in het omzetten van CO2 . Maar doordat u er een modderpoelen van maakt, lukt dat allemaal niet meer zo goed. Was u dat vergeten? Of is het belangrijker dat we in plaats hiervan zonnepanelen aanschaffen, van het gas af stappen, elektrisch gaan rijden, ons huis potdicht isoleren? Want daar valt namelijk wel geld aan te verdienen. (Belasting-)Geld dat nodig is om u jaarlijks weer te betalen om precies op het verkeerde moment de machines van stal te kunnen trekken en het ecosysteem aan de andere kant weer net zo hard om zeep te helpen.

De rupsen rukken op
Er komen er steeds meer. Naast de eikenprocessierups komt nu ook de dennenprocessierups ons land binnen gekropen. Met alle nare gevolgen voor de bevolking, huisdieren (vooral honden), vee en andere dieren van dien. Deze dieren hebben vrij spel. Waarom? Omdat de natuurlijk vijand door u om zeep geholpen wordt. Wie helpt de mensheid om deze processies in toom te houden? Juist de natuur zelf. De larven van sluipwespen, sluipvliegen, gaasvliegen en wantsen eten de rupsen. Deze dieren zijn zo dapper hun eitjes te leggen op de rupsen of in de nesten van de rupsen. (Heel handig als u al die nesten wegzuigt, want u zuigt dan ook de natuurlijke vijanden weg) Ook kevers, koolmezen, pimpelmezen, winterkoninkjes en spechten voeden zich aan beide rupssoorten. En wat is ervoor nodig om deze dieren een ecosysteem te bieden, zodat er voldoende van deze dieren zijn en blijven? U zult het vast niet geloven, maar het zijn de bloem-, gras- en kruidenrijke bermen en slootkanten, die u dus rigoureus wegmaait!

Het MOET anders
Lieve gemeente, denk eens na! Als u werkelijk prioriteit geeft aan het u inzetten voor een betere wereld, minder CO2 , het behoud van biodiversiteit en een gezond ecosysteem dan wordt het tijd dat u wat vaker de natuur in gaat. Dat u zich gaat verdiepen hoe dit alles nou eigenlijk werkt. Dat u uw procedures en richtlijnen aanpast, dat u de natuur écht gaat helpen. U ziet uzelf toch als beheerder? Waarom neemt u die verantwoording dan niet? U bent toch degene die verantwoording moet afleggen aan de Provincie over hoe u omgaat met de natuur? Wat u doet aan verduurzaming? Dat zit hem niet in mensen spullen laten kopen om hun woningen aan te passen. Dat kan misschien helpen, maar het begint bij de natuur zelf. Kijk eerst eens wat er van nature al is en waar u heel simpel efficiënter (minder maaien = minder kosten = meer leven en laten leven) en dus duurzamer (ook minder uitstoot van machines) mee om kunt gaan.

Veel wijsheid gewenst.

Heeft deze tekst jou geraakt? Jou inzicht en/of antwoorden gegeven waar je op dit moment naar zocht? Dan kun je iets terugdoen, door te helpen mij meer tijd te kunnen besteden aan het schrijven van dit soort artikelen. Hiermee draag je ook bij aan het helpen van anderen die ook zoekende zijn.

Mocht deze tekst je antwoorden/inspiratie geven en je vindt dit iets waard, dan ben je vrij om je waardering te delen. Dat mag in gewoon in woorden, maar ook op basis van centjes die je kunt missen. Je kunt dan iets overmaken op: NL10 ASNB 0782 5229 71 t.n.v. K.J. Bos

Het omgekeerde plaatje

Iets om over na te ‘voelen’:
1 is een ecosysteem, waarbij in balans met en respect voor de natuur wordt geleefd, wat een enorme ‘rijkdom’ van leven, letterlijk en figuurlijk oplevert.

2 is een ecosysteem waarbij delen door menselijk handelen zijn verwijderd. Dat heeft direct impact op de balans van het geheel en je ziet dat er voor sommig leven geen plek meer is.

3 is een ecosysteem, waar het woord eco vrijwel niet meer van toepassing is. De mensheid is vergeten dat samen met de natuur leven een rijk bestaan oplevert op alle fronten. In plaats daarvan wordt getracht de natuur naar onze hand te zetten en dat lukt aardig, zolang je maar kunstmatige (lees onnatuurlijke) verdelgers en mestmiddelen gebruikt. Met moeite perst Moeder Aarde nog energetisch zwakke gewassen uit de vrijwel levenloze grond. Er is geen plek meer voor (on)gedierte, want daar heb je alleen maar last van. Dit is onze huidige situatie over de hele wereld. De gevolgen van deze onbalans en de enorme impact die dit op ons leven heeft, komt steeds duidelijker aan het licht. Een kale armzalige toekomst, terwijl we in rijkdom zouden kunnen leven.

Wat daarvoor nodig is? We beginnen bij plaatje 3 en draaien de volgorde om:
3 Het besef dat door de jacht op winst de werkelijke natuur wordt verjaagd. Dat uitputting van de gronden en het naar de hand willen zetten van de natuur toch niet zo’n goed idee was, omdat er mensen ziek worden van het eten van deze gewassen, de aarde er maar doods bijligt, het water vervuild is, het weer verandert en er van alles uitsterft, uiteindelijk ook de mens.

2 Ook al zijn er nog velen niet overtuigd van het vorige, toch zie je dat er overal ter wereld mensen opstaan, die inzien dat het anders kan en mag en scenario 3 niet kunnen laten gebeuren, voordat het te laat is. In plaats van alleen maar te nemen ten koste van alles wat leeft, gaan zij teruggeven aan de natuur. Er worden bomen geplant, natuurlijke waterstromen worden hersteld en het land wordt vriendelijker en meer uit respect behandeld.

Hierdoor keert er verdwenen leven terug en krijgen meer en meer dieren weer een plek om te leven en mee te helpen aan het herstel van de natuurlijke balans, die er ooit al was. Dit is geen makkelijk proces, want het loslaten van oude patronen of erin terugvallen door twijfel en tegenwerking vanuit de huidige systemen die opbrengst alleen in geld uitdrukken, maken het er niet makkelijker op.

Laten we deze mensen steunen door hen te helpen. Dat kan door hun producten te kopen, je aan te melden als vrijwilliger, hun verhaal te verspreiden of op nog andere manieren, zodat jij ook bijdraagt aan het herstel. Hierdoor geef je hen de moed en het doorzettingsvermogen én je houdt er zelf ook een goed gevoel aan over, want jij neemt niet meer alleen, je draagt nu ook bij. Vergeet ook de energetische waarde niet van de producten die zij verbouwen. Die is al vel malen hoger dan die van die uit scenario 3 en dus gezonder voor jou.

1 Het volledig herstel van scenario 1 komt er sowieso. De vraag is alleen is het mét of zonder ons mensen en met of zonder dieren in de huidige vorm. Zoals mammoeten en dinosaurussen ook ooit plaats hebben gemaakt voor iets nieuws. Moeder Aarde trekt haar plan en dan kunnen we maar beter meewerken i.p.v. tegen.

Sommigen bevinden zich al in dit scenario. Zij vormen het voorbeeld voor degenen die zich in 2 bevinden. Net zoals 2 het voorbeeld vormt voor 3.

Meewerken aan het herstel van Moeder Aarde heeft niet alleen betrekking op landbouwgrond. Ook in jouw tuin of op jouw balkon, jouw straat, het park waar je graag komt, kun je gaan bijdragen.

Een paar tips?
Meer bijvrienelijk groen. (Let op: op de meeste gekweekte bloeiende planten bij de supermarkt en tuincentra komen wel bijen af die op zoek zijn naar voedsel, maar vinden niets… let maar eens op hoeveel bijen je er ziet vliegen op zo’n locatie en maak zelf de optelsom van wat hier aan de hand is)

Haal tegels weg, plant het balkon aan, maak een daktuin, strooi bijvriendelijk bloemenzaad in perken en bermen.

Ga eens op zoek naar winkels en boeren uit scenario 1 en 2. Koop daar wat je nodig hebt. Niet meer en niet minder. Luister naar hun verhalen en geniet van veel smakelijker én gezonder eten meestal ook nog zonder al die plasticverpakking. Je zult ook merken dat jouw waardering voor dit voedsel hoger is, waardoor je er zuiniger mee omgaat en dus minder verspilt. 😉

En, ook niet onbelangrijk: ruim jouw rommel én die van andere onwetende zielen op. Elk plastic flesje of tasje of aluminium blikje dat uit de natuur wordt verwijderd is er 1. Maak je niet boos, omdat er wéér wat ligt, maar voel je blij als je het opgeraapt hebt.

Samen komen we er wel!

Heeft deze tekst jou geraakt? Jou de antwoorden gegeven waar je op dit moment naar zocht? Dan kun je iets terugdoen, door te helpen mij meer tijd te kunnen besteden aan het schrijven van dit soort artikelen. Hiermee draag je ook bij aan het helpen van anderen die ook zoekende zijn.

Mocht de tekst je antwoorden/inspiratie geven en je vindt dit iets waard, dan ben je vrij om je waardering te delen. Dat mag in gewoon in woorden, maar ook op basis van centjes die je kunt missen. Je kunt dan iets overmaken op: NL10 ASNB 0782 5229 71 t.n.v. K.J. Bos


EGO versus ECO

EGO versus ECO uitjebewust

Vanuit het eeuwenlange EGO-denken hebben we onszelf superieur gesteld. BOVEN de natuur. Dat we maar kunnen (IN)NEMEN wat we willen en dat dat ook helemaal ok is.

Vanuit deze zogenaamde machtspositie proberen we de #natuur naar onze hand te zetten. Te manipuleren waar maar mogelijk. Van hekken om natuur- en grondgebieden (terwijl de natuur er eerder was dan wij) tot DNA-manipulatie bij dieren en planten (zoveel mogelijk ‘productie’ op een zo klein mogelijke oppervlak waarbij alles draait om een zo hoog mogelijke opbrengst, lees geld).

Lief mens, voel jij ook de onbalans in dit EGO-denken? Voel jij dat alleen NEMEN karmisch niet klopt? Dat het spreekwoord ‘geven en nemen’ niet voor niets bestaat? Zie je dat geven eerder genoemd wordt dan nemen?

Wij als mens hebben onszelf ‘rechten’ toegekend waar we geen recht op hebben. Ergens ‘recht’ op hebben is een overtuiging die eveneens voortkomt uit het ego-denken én doen.

Keer op keer houdt #Moederaarde ons de spiegel voor, maar het ego is hardleers. #Aardbevingen, #vulkaanuitbarstingen, #overstromingen droogte, toenemende wereldwijde schaarste, het zijn slechts een aantal voorbeelden, die altijd gepaard gaan met menselijk leed.

In de Westerse wereld voelen we van dit alles nog niet zo veel. Een beetje droogte in de zomer, een ‘paar’ dieren die we maar gaan afschieten, omdat het er ‘ineens’ toch wel erg veel blijken te zijn, een ‘beetje’ wateroverlast her en der.

Ach, het valt allemaal best mee toch? Zolang de schappen in de supermarkt gevuld blijven, is er niet veel aan de hand. Door deze egogerichte gedachten is het spel dat de ego-denkers hebben bedacht nog niet uit.

Lief mens, voel jij aan jouw water dat er hier iets niet klopt? Dat je niet constant in overvloed kan leven als er niets tegenover staat? Dat wij als mens, ieder afzonderlijk, OOK een bijdrage moeten leveren en niet alleen kúnnen ‘nemen’?

Dat het onze taak is goed voor deze planeet te zorgen. Haar en alles wat op en in haar leeft met respect te behandelen. Dankbaar te zijn voor alles waarin zij ons voorziet vanuit haar oorspronkelijke ZIJN.

Dat wij NOOIT mogen vergeten dat wij een onlosmakelijk onderdeel zijn van dit geheel. Dat wij als tegenprestatie van onze goede zorgen altijd beloond zullen worden.

Niet altijd in geld, maar bijvoorbeeld op een snik hete dag door de schaduw van de boom, die jij de ruimte hebt geboden om te groeien, de vruchten van planten en bomen die gegroeid zijn als dank voor jouw inspanningen om hen gezonde grond, water en aandacht te schenken.

De kippen die eieren leggen, omdat ze dankbaar zijn voor jouw toewijding. Maar ook de hond of kat, die jou blijdschap en plezier geeft, omdat jij er goed voor zorgt. Het praatje dat je maakt met iemand op straat, levert ineens een zak appels op. Waar jij dan weer dankbaar voor bent.

Jij GEEFT dus in eerste instantie en daar komt altijd iets voor terug dat je mag (aan)nemen. Maar nooit meer dan nodig. Nemen is nooit een ‘zomaar’ nemen (of kopen), zoals nu massaal gebeurt. Het nemen van nu is een onbeperkt plunderen zonder dankbaarheid.

Ben jij dankbaar dat je als onderdeel van het grote geheel fruit en groenten mag bereiden? Dankbaar dat ze jou de voedingsstoffen ‘geven’ die jij nodig hebt om te kunnen ZIJN? Dat je die tot je mag ‘nemen’?

Vanuit een ECO-gedachte wordt de EGO-gedachte losgelaten. Zie je dat wormen voor jou de grond losmaken, dat ‘onkruid’ je iets vertelt over de gezondheid van jouw grond, dat slakken opruimen, dat bijen helpen met bevruchting, zodat jij fruit en groenten kan eten, dat het lieveheersbeestjes jouw planten luisvrij maken, dat al deze dieren weer voeding zijn voor andere dieren, zodat alles in balans blijft?

Vanuit de ECO-gedachte zie je dat alles met elkaar verbonden is. Dat wij mensen hiermee samen mogen werken. Dat wij de overvloed die ontstaat, mogen delen. Niet alleen met andere mensen, maar ook met de natuur. Niet alles kaal moeten plukken, maar ook fruit moeten laten hangen, zodat vogels en andere dieren hiervan kunnen eten.

Dat je niet een heel veld sla nodig hebt, dat je best een rij aan de slakken kunt doneren, of een paar plantjes als je een kleine tuin hebt. Dat zij daardoor dankbaar alle rommel opruimen en jouw eco-systeem gezonder maken, waardoor de opbrengst alleen maar zal vermeerderen. Dat het leegvissen (nemen) van zeeën en meren niets brengt dan een heleboel ellende, omdat we vergeten zijn om terug te geven. Leven en laten leven. DAAR draait het om.

De wetten van het universum werken heel anders dan hoe wij nu met alles op deze planeet omgaan. Dat gaat gevolgen hebben, grote, voor iedereen die het EGO (geld, macht, hebzucht, nemen en materiële rijkdom staan voorop) niet opzij wil of kán zetten voor ECO (samenwerking met de natuur, delen, verbinden, zorgen, respect en onvoorwaardelijke liefde voor alles wat leeft, geven en dankbaarheid staan voorop).

Het is tijd voor een nieuwe #bewustwording van dit alles. Een tijd waarin de mensheid opnieuw gaat ontdekken hoe het écht werkt en altijd al gewerkt heeft. Ben jij bereid om hiervoor open te staan? Het anders te doen als anderen? Overvloed te creëren door eerst te geven, op welke manier dan ook, en daarna dankbaar te mogen ontvangen? “Gewauwel, ik geloof er niets van.” Probeer het eens, je zal zien dat het werkt….

Heeft deze tekst jou geraakt? Jou de antwoorden gegeven waar je op dit moment naar zocht? Dan kun je iets terugdoen, door te helpen mij meer tijd te kunnen besteden aan het schrijven van dit soort artikelen. Hiermee draag je ook bij aan het helpen van anderen die ook zoekende zijn.

Mocht de tekst je antwoorden/inspiratie geven en je vindt dit iets waard, dan ben je vrij om je waardering te delen. Dat mag in gewoon in woorden, maar ook (helaas nog) op basis van centjes die je kunt missen. Je kunt dan iets overmaken op: NL10 ASNB 0782 5229 71 t.n.v. K.J. Bos

Brief aan de ziekenhuizen

Brief aan de ziekenhuizen uitjebewust

Goede zorg, maar wat is dat eigenlijk?

Hospital, dat is hoe een ziekenhuis in het buitenland vaak genoemd wordt. Een onderkomen waar men tijdelijk verblijft om te kunnen herstellen. Hospital ligt dicht bij het woord hospitality, wat gastvrijheid betekent. Goede zorg voor degenen die die aankloppen om geholpen te worden, zodat zij na een tijdelijk verblijf weer gezond vertrekken. U doet uw best. Dat is zeker. Maar u bent een heleboel vergeten doordat wat u geleerd hebt is gebaseerd op wetenschap uit boeken die weer gebaseerd zijn op de laatste ontwikkelingen in de tijd. En dat is de tijd dat is ingezet op het vergeten hoe de natuur werkt, hoe alles wat de mens nodig heeft al voorhanden was en helemaal niet vervangen hoefde te worden door chemisch en kunstmatig gefabriceerde preparaten.

Als u wenst dat uw patiënten of cliënten echt snel weer gezond worden, hoe komt het dat u mensen voeding voorzet, die zo ver gaargekookt is dat er vrijwel geen vitaminen en minerale in zitten? U, die zorg hoog in het vaandel heeft staan. Die zegt te willen dat de mens die bij u komt beter mag worden. Dat u daarvoor zorgt.

De mens als verdienmodel
Van het kastje naar de muur. Onderzoekje hier, onderzoekje daar. Van de ene scan naar de andere. Haalt u uw targets deze maand? Nee? Dan doen we er nog wat onderzoeken bij. Krijgt u de antwoorden uit de onderzoeken waar u naar zoekt? Nee? Dat komt, omdat u verstrikt bent geraakt in de matrix van geld verdienen ten koste van alles. Moet u bezuinigen? Waar bezuinigt u dan op? Op medicijnen? Nee, want daar verdient u juist aan. U bezuinigt op eten, voedzame voeding toegesneden op de behoeften van de patiënt dient en de heling van zijn aandoening. U weet dat mensen wanneer het lichaam een ziekte heeft of wond al dan niet door operaties door middel van vitaminen en mineralen sneller opknappen. Dat persoonlijke aandacht een helende werking heeft. Het contact tussen verzorger en zieke stimuleert, mensen aanzet tot doorzetten, hen aan het lachen maakt, hun verdriet laat uiten, zodat ze zelf kunnen groeien en meewerken aan hun herstel.

Dat zou allemaal perfect inspelen op uw wens om mensen zo snel mogelijk te kunnen ontslaan uit uw ziekenhuis en ruimte te maken voor anderen, die ook zorg nodig hebben. Uw bedrijfsvoering is ongezond. Letterlijk en figuurlijk. Daarom gaan er ook ziekenhuizen failliet. De mens staat namelijk niet meer centraal en dankbaarheid voor alles wat moeder aarde voortbrengt en hoe u daar uw voordeel mee kan doen, bent u helemaal vergeten. Uw zorg is gebaseerd op cijfers, systemen en technologie. Terwijl een mens niets anders is dan natuur.

Voor elk mens dat werkzaam is in de zorg de volgende vraag: “Weet u wat u mensen toedient en/of laat slikken? Vertrouwt u erop dat wat op het etiket staat ook de samenstelling is? Is dat wel zo? Of voelt u dat er toch iets soms niet in de haak is. Dat de samenstelling wisselt. Lief mens, doe uw oogkleppen af. Uw gevoel verraadt u nooit!

Plastiminderen (klik hier voor de definitie)
Wanneer u een restaurant heeft, dan gaat daar meestal een enorme berg plastic in om vanwege de eenpersoonsverpakkingen. Ook op de zalen wordt voeding in deze ‘maatverpakkingen’ uit gedeeld. Hygiënisch is het wel. Maar plastic is zeer ongezond. Niet alleen voor de mens die alles uit plastic eet, maar ook voor het milieu. Heeft u wel eens nagedacht dat u zaken kunt doen met de regionale biologische boeren die zelf melk, kaas, boter, eieren, groenten en fruit verkopen? Of de regionale detailhandel, zoals de kaasboer, slager, groenteboeren en bakker die biologische producten verkopen.

U draagt hierdoor op verschillende manieren bij. Producten die regionaal betrokken worden, hoeven niet verpakt te worden in plastic, die komen gewoon in kratten, zo vers van het land of de bakkerij. Daarnaast hoeven deze producten geen kilometers te reizen, waardoor ze hun energetische voedingswaarde niet verliezen, maar behouden. U zorgt hierdoor voor veel rijkere ingrediënten, maar dan niet in geld uitgedrukt. Minder ver reizen betekent ook minder transport, wat bijdraagt aan vermindering van de CO2-uitstoot.

Steek uw licht regionaal eens op, want deze partijen kunnen best een helpende hand gebruiken. Zij staan onder druk door de grote super(ongezonde)marktketens je alleen maar dollartekens in hun ogen hebben en de passie en liefde voor alles wat leeft hebben verloren. U HOEFT geen knutselvoedsel (definitie) dat bol staat van de chemicaliën, kleurstoffen en conserveringsmiddelen voor te schotelen. Ook kostentechnisch niet. Wanneer gaat u zich eens druk maken om uw regionale zorgfunctie? Zorgen dat wat in uw regio aanwezig is de kortste weg mag afleggen en u daardoor hoogwaardige energetische voedingsmiddelen aan uw patiënten én uw personeel kan aanbieden?

De helende werking van de natuur
Ooit erover nagedacht dat het voor uw patiënten helend is om in de natuur te zijn? Dat u mensen kunt laten revalideren door ze zelf groenten te laten verbouwen of ze mee te laten helpen aan de pluktuinen of voedselbossen die u op uw daken en rondom uw ziekenhuis gaat aanleggen, waardoor u niet meer alleen neemt, maar ook gaat bijdragen aan een betere wereld. Wat u verbouwt of kweekt kan weer gebruikt kan worden in uw keukens, zodat u frisse verse producten direct van uw land of uit uw tuin kunt serveren. Daarmee draagt u ook bij aan het verminderen van C02, want u bespaart op de zeer vervuilende transporten.

Ziekenhuizen die midden in de stad liggen, proberen soms hun best te doen en zetten bijenkorven neer. Een mooie intentie. Maar waar in deze concrete jungle gaan die lieve beestjes bloemen vinden? Zijn er veel van deze bijenvolken gestorven? Dat is dus niet zo vreemd. Beter zaait of plant u bijenvriendelijke bloemen en planten, vruchtenstruiken. Zodat er voor hun ook wat te halen valt. En weet u van al dat boeiende spul knapt de mens ook nog een op. Wanneer u slaagt en de nijvere bijenvolken honing produceren, doe dan daar uw voordeel mee. Honing heeft een zeer gunstige invloed op heel veel aandoeningen.

En wat dacht u van een natuurlijke oefentuin? Een omgeving waar patiënten tot rust en tot zichzelf kunnen komen, waar ze kunnen oefenen om sneller te revalideren en waar personeel even kan ademhalen om vervolgens weer fris verder te gaan met zorgen. Het wordt tijd dat u uw ziekenhuis gezond maakt, zodat alles wat daarin en omheen aanwezig is, ook de mensen, inderdaad zo spoedig mogelijk herstelt.

De mens weer centraal
De wetenschap heeft de zorg ver gebracht. Echter is de balans zoekgeraakt. Doordat van u verwacht wordt dat u winst maakt, wordt alles met dat oogpunt benaderd. Medewerkers die vanuit hun roeping zorg willen verlenen, worden meer dan de helft van de tijd in beslag genomen door het voeden van systemen waarin allerlei futiliteiten MOETEN worden vastgelegd. Van wie en nog belangrijker voor wie? Techniek is er om tijd te besparen, zodat uw medewerkers juist MEER tijd overhouden om aan het bed van mens tot mens zorg te bieden. Te luisteren, een hand vast te houden, te lachen en te huilen. DAAR draait goede zorg om. Het is uit de hand gelopen.

U bent verleid door de systemen van de farmacie en de techniek. Daar kunt u niets aan doen, maar u kunt het wel veranderen. Stel de mens weer centraal. Als zij snel bij uw instelling de juiste behandeling krijgen, goed gevoed worden in een fijne omgeving, dan zullen zij sneller herstellen. Bent u vergeten dat het uw patiënten zijn, die uw ambassadeurs zijn? Die tegen anderen zullen zeggen: “Daar moet je heen als je wat hebt, want dan sta je zo weer helemaal gezond buiten.” Hiermee creëert u een gezonde aanwas en continuïteit. Continuïteit die niet gebaseerd is op het grote geld, malversaties, ziekmakende praktijken om de mensheid juist niet te genezen, maar afhankelijk te maken.

Antwoorden vinden: slimme ziekten
De tijd is aangebroken dat u steeds minder vaak antwoorden kan geven. Dat u geen exacte diagnose meer kan stellen. Uw apparatuur van alles meet, maar niet de vinger op de zere plek kan leggen. Simpelweg, omdat bepaalde aandoeningen en de lichamelijke oorzaken niet (meer) traceerbaar zijn door de huidige techniek. Houd u in uw systemen bij bij hoeveel patiënten dit op dit moment al het geval is? Dit gebeurt, omdat niet alleen technologie steeds slimmer wordt, maar ook ziekten.

Ziekten muteren. Verspringen van energetische frequentie. Alles wat u in huis heeft, zal u niet leiden naar de antwoorden voor een algehele behandeling. Aan u de uitdaging om deze quest in goede banen te leiden en niet stug door te gaan in protocollen, want het middel dat of de behandeling die u voorschrijft zal mogelijk een tijdje zijn werk zal doen, maar daarna niet meer. Bij ziekte X, of wat daar op lijkt, krijgt u dit of dat voorgeschreven of passen we altijd deze behandeling toe, gaat dan niet meer op.

U zult zelf slimmer moeten zijn. Moeten onderkennen dat aandoeningen ook een energetische frequentie hebben. U daarop af moeten stemmen om vervolgens tot een patiëntgerichte specifieke behandelmethode te komen, want iedereen is anders en afhankelijk van de weg die de patiënt loopt, verandert ook de energetische frequentie van zijn of haar aandoening. En weet u, uw ziekenhuis heeft een dergelijke aanpak niet in het reguliere behandelpakket zitten.

U zult op daarvoor gaan samenwerken met de geneeskunde die nu als een ondergeschoven kind wordt beschouwd. De geneeskunde die de maatschappij betitelt als het alternatieve circuit. Waar mensen kunnen inzoomen op ziekten, waar zij patiënten kunnen helpen met hun gaven en hun samenwerking met de natuur. Het zal u als “Het zal wel”, in de oren klinken, maar wanneer u weer eens met uw handen in het haar zit, zal het belletje opnieuw gaan rinkelen.

Wat kiest u?
Het grote geld, oogkleppen op en blijven nemen, het zieke systeem van geld, macht en ja, ook uw ego in stand houden, zodat de neerwaartse spiraal waarin de zorg zich op dit moment bevindt gevoed blijft worden? Of stapt u opzij? Creëert u vanuit uw hart uw eigen systeem en kiest u voor samenwerking met de natuur en uw regio? Waarbij u ook gaat bijdragen aan een schonere gezondere en mooiere omgeving. Maakt u van uw ziekenhuis weer een hospital waar naast goede geneeskunst hospitality centraal staat? Het is veel minder complex dan u vermoedt en als u bang bent, dan komt u niet ver. Als u vertrouwt, lef heeft en doorzettingsvermogen, dan staat daar altijd beloning tegenover.